زندگينامه حضرت آيت‌الله محمد تقي بهجت(ره)
زندگينامه حضرت آيت‌الله محمد تقي بهجت(ره)
حضرت آيت‌الله محمد تقى بهجت در اواخر سال 1334 هـ ق، در شهر مذهبي فومن واقع در استان گيلان، چشم به جهان گشود. شانزده ماه از عمرش نگذشته بود که مادرش به سراي باقي شتافت و از اوان کودکي طعم تلخ يتيمي را چشيد.
کربلايي محمود بهجت، پدر آيت الله بهجت از مردان مورد اعتماد شهر فومن بود و در ضمن اشتغال به کسب و کار، به رتق و فتق امور مردم مي‌پرداخت و اسناد مهم و قباله‌ها به گواهي ايشان مي‌رسيد. وي اهل ادب و از ذوق سرشاري برخوردار بوده و مشتاقانه در مراثي اهل بيت(ع) به ويژه حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) شعر مي‌سرود، مرثيه‌هاي جانگدازي که اکنون پس از نيم قرن هنوز زبانزد مداحان است.
آري آيت الله بهجت در کودکي در تربيت پدري چنين که دلسوخته اهل بيت(ع) به ويژه سيد الشهدا(ع) رشد يافته بود، و نيز با شرکت در مجالس حسيني و بهره مندي از انوار آن محافل پرورش يافت. از همان کودکي از بازي‌هاي کودکانه پرهيز مي‌کرد و آثار نبوغ و انوار ايمان در چهره اش نمايان بود، و عشق فراواني به کسب علم و دانش در رفتارش جلوه گر.
تحصيلات
تحصيلات ابتدايى حوزه را در مکتب‌خانه فومن به پايان رساند و پس از تحصيلات ادبيات عرب در سال 1348 هـ ق، هنگامى که تقريباً چهارده سال از عمر شريفش مىگذشت، براى تکميل دروس حوزوى عازم(عراق) شد. حدود چهار سال در کربلاي معلى اقامت گزيد .
در سال 1352 هـ ق براى ادامه تحصيل به«نجف اشرف» رهسپار شد و سطح عالى علوم حوزه را در محضر آيات عظام همچون حاج شيخ مرتضى طالقانى(ره) به پايان رساند و پس از درک محضر آيات عظام آقا ضياي عراقى و ميرزاى نايينى(ره)، وارد حوزه درسى آيت الله حاج شيخ محمد حسين غروى اصفهانى شد.
يکي از شاگردان آيت الله بهجت مي‌گويد: در سال‌هاي متمادي که در درس ايشان شرکت مي‌جويم، هرگز نشنيده ام که جز در موارد نادر درباره خود مطلبي فرموده باشد. از جمله سخناني که از زبان مبارکش درباره خود فرمود، اين است که در ضمن سخني به مناسبت تجليل از مقام معنوي استاد خود، حضرت آيت الله ناييني(ره) فرمود:«من در ايام نوجاني در نماز جماعت ايشان شرکت مي‌نمودم، و از حالات ايشان چيزهايي را درک مي‌کردم.»
هجرت
در سال 1364 هـ ق موافق با 1324 هـ ش با قلبى صيقل يافته از معنويت و سينه اى مالامال از عشق به حضرت حق و با کوله بارى از علم و کمال راهي سرزمين خويش شد و در زادگاهش تشکيل خانواده داد.
آثار منتشر شده
1. رساله توضيح المسائل(فارسي و عربي)، 2. مناسک حجّ، 3. وسيله النجاه، 4. جامع المسائل
شاگردان
1. محمد تقي مصباح يزدي، 2. عبدالمجيد رشيد پور، 3. سيد مهدي روحاني، 4. علي پهلواني تهراني،5. مختار امينيان،6 . محمدهادي فقهي، 7. هادي قدس، 8. محمود امجد، 9. محمد ايماني، 10. محمد حسن احمدي فقيه يزدي، 11. محمد حسين احمدي فقيه يزدي، 12. مسعودي خميني، 13. سيد رضا خسروشاهي،14. حسن لاهوتي، 15. عزيز علياري، 16. سيد محمد مؤمني، 17. حسين مفيدي، 18. جواد محمد زاده تهراني، 19. سيد صابر مازندراني، 20. شهيد نمازي شيرازي.
رحلت
عصرروز یکشنبه پس از تماس خانواده آيت الله بهجت با اورژانس 115 قم، مأموران اورژانس بر بالين وي حاضر شدند و متوجه شدند كه وي به علت سكته قلبي هيچ علايم حياتي ندارد. به گفته مأموران اورژانس تمام تلاش خود را براي بازگردان علايم حياتي وي انجام دادند ولی اقدامات نتيجه‌اي نداد، بلافاصله وي را به بيمارستان ولي عصر(عج) منتقل كردند كه در آنجا اقدامات احيا نتيجه نداد و سرانجام در تاریخ 27/2/1390 ساعت 14 و 30 دقيقه آيت‌الله العظمي بهجت به لقاء الله پيوست.
کانون فرهنگی بقیه ال..
