آقا...

دارد زمان آمدنت دیر می شود

دارد جوان سینه زنت پیر می شود

                                       وقتی به نامه عملم خیره می شوی

                                       اشک از دو دیده ی تو سرازیر می شود

کی این دل رمیده ی من هم زُهیروار

در دام چشم های تو تسخیر می شود؟

                                        این کشتی شکسته ی طوفان معصیت

                                        با ذوق دست توست که تعمیر می شود

حس می کنم که پای دلم لحظه ی گناه

با حلقه های زلف تو درگیر می شود

                                        در قطره های اشک قنوت شب شما

                                        عکس ضریح گمشده تکثیر می شود

تقصیر گریه های غریبانه ی شماست

دنیا غروب جمعه چه دلگیر می شود

وحید قاسمی

چه خبره...؟